روش از بین بردن بو و رنگ گازوییل,نفت و بنزین

------------------------------------------------------------------------------------

از بین بردن بوها و طعم ها

ایجاد طعم های ناخوشایند در نتیجه فرآوری مواد غذایی می تواند در نتیجه تخریب حرارتی اجزایی مانند پروتئین ها یا واکنش هایی مانند واکنش میلارد باشد . اکسیداسیون چربی ها و روغن ها نیز در دمای فرآوری تسریع می شود. علاوه بر این واکنش ها، زمانی که اجزای میوه از اجزای ساختاری خود در میوه مختل می شوند، طعم های ناخوشایند آهسته تولید می شود. اصل تلخ لیمونین پس از پاستوریزه شدن در آب پرتقال جمع می شود و آب برخی ارقام را غیرقابل نوشیدن می کند. چندلر و جانسون (1979) نشان دادند که مقادیر قابل توجهی از لیمونین را می توان با کاغذ استیله حذف کرد، به دنبال کارهای قبلی که شامل دانه های ژل استات سلولز بود ( چندلر و همکاران، 1968 ).

مفهوم حذف بو با استفاده از میل ترکیبی شیمیایی توسط برودی و ویزیولی (1994) که از واکنش آلدئیدها با پلیمرهای آمینه استفاده کردند، بیشتر توسعه یافت . رویکرد تمرکز بر واکنش‌های خاص‌تر توسط Soares و Hotchkiss (1998) یک گام فراتر برداشته شده است ، که نشان دادند محتوای نارینگین آب گریپ فروت می‌تواندبا استفاده از نارینگیناز تثبیت شده در فیلم تری استات سلولز به سطوح قابل قبول کاهش می یابد . این استفاده روزافزون از جلوه‌های خاص، هدف بسته‌بندی فعال را برای دستیابی به یک اثر خاص بدون تأثیر لزوماً بر سایر ویژگی‌های بسته‌بندی برجسته می‌کند.

مشاهده فصلکتاب کاوش

کنترل بو در تالاب ها

XL Zhang ، ... RY Surampalli ، در مجله مدیریت محیط زیست، 2013

3.3.4 کنترل بو توسط بیوفیلتراسیون

بیوفیلتراسیون یکی از محبوب ترین فناوری ها برای کنترل بو در صنعت است ( نیکولای و جانی، 2000 ؛ شریدان و همکاران، 2003 ؛ زی و همکاران، 2009 ). به طور کلی، باید با فناوری پوشش فیزیکی مرتبط باشد. مواد خوشبو توسط پوشش های فیزیکی جمع آوری شده و به طور متوالی به یک فیلتر چکاننده زیستی یا بیوفیلتر پر از حامل های زیستی مانند خرده های چوب یا پلیمرها تزریق می شوند. بوها را می توان با برهمکنش با حامل های زیستی یا جذب شدن توسط حامل های زیستی یا تبدیل شدن به ترکیبات بدون بو توسط میکروارگانیسم هایی که در داخل/روی حامل های زیستی رشد می کنند، از بین برد. جذب فیزیکی و تجزیه بیولوژیکی از دلایل کنترل بو توسط بیوفیلتراسیون هستند . با این حال، مکان‌های موجود در حامل‌ها برای تعامل و جذب محدود است، بنابراین تجزیه بیولوژیکی مواد خوشبو توسط میکروارگانیسم‌ها عمدتاً مسئول کنترل بو است. بنابراین، میکروارگانیسم کلید بیوفیلتراسیون برای کنترل بو است. Bacillus sp. و Thiobacillus sp. دو باکتری اصلی هستند که در بیوفیلتراسیون برای حذف سولفید هیدروژن استفاده می شوند ( کیم و همکاران، 2002 ؛ اویارزون و همکاران، 2003 ؛ پارک و همکاران، 2009 ؛ رامیرز-سانز و همکاران، 2009 ؛ زی و همکاران، 2009 ). Paracoccus sp. و Enterobacter به طور موثری ترکیبات آلی فرار را حذف می کنند ( Shim et al., 2005 ; Tsang et al., 2007 ; Xie et al., 2009 ). Pseudomonas sp. می تواند به طور همزمان H2S، NH3 و ترکیبات آلی فرار را از بین ببرد ( Xie et al ., 2009 ; Lebrero et al., 2011 ). بیوفیلتراسیون می تواند به صورت خود تلقیح شده (پر بسته با کمپوست یا لجن فاضلاب) یا یک سیستم تلقیح شده ( جدول 3 ) باشد. سیستم قبلی ارزان است اما کند پاسخ می دهد ( اتن و همکاران، 2004 ؛ پاگانز و همکاران، 2006 ؛ تقی پور و همکاران، 2008 ؛ لیو و همکاران، 2009 ؛ هورت و همکاران، 2012 ). این به دلیل زمان مورد نیاز برای تغییر جامعه میکروبی از میکروب های اصلی در کمپوست یا لجن به میکروب های حذف بو است . سیستم معرفی میکروب ها با قابلیت حذف بو پایدار است و می تواند مناسب باشد.





کمی سازی و کنترل انتشار گاز از سطوح دفن زباله جامد

Dandan Huang , ... Jae Hac Ko , in مجله مدیریت محیط زیست، 2022

3.1.2 کنترل انتشار بو

پوشش خاک محل دفن زباله نیز می تواند انتشار بو و انتشار را با عمل به عنوان یک مانع کاهش دهد ( Plaza et al., 2007 ). برای مثال، یینگ و همکاران. (2012) پس از اعمال افزایش ضخامت خاک پوششی و غشای پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) انتشار گازهای بدبو را در محل های دفن زباله کاهش داد. با این حال، عملکرد ضعیف پوشش های سنتی خاک در حذف اجزای بدبو ذکر شده است ( Yue et al., 2014 ). مشابه آنچه برای کنترل انتشار CH 4 محل دفن زباله است، مواد مختلف پوششی محل دفن زباله برای حذف موثر بوی دفن زباله در مطالعات قبلی پیشنهاد شده است. موادی که مورد مطالعه قرار گرفته‌اند عبارتند از زباله‌های زیستی، کمپوست یا کمپوست اصلاح‌شده، زباله‌های ساختمانی، زباله‌های صنعتی، خرده‌های چوب و غیره ( He et al., 2011 ; Lee et al., 2018 ; Solan et al., 2010 ; Xu et al. ، 2010 ). بررسی این مواد پوششی و کارایی کاهش بو آنها در جدول S3 در بخش مواد تکمیلی ارائه شده است.

بسیاری از این مواد عملکرد کافی و یا حتی خوب را در کاهش انتشار گازهای بدبو نشان داده اند. با توجه به نیاز به مدیریت پایدار پسماند ، استفاده از محصول حاصل از ضایعات کشاورزی یا صنعتی، مانند کمپوست یا لجن فاضلاب ، مطلوب به نظر می رسد ( Hurst et al., 2005 ). سولان و همکاران (2010) دریافتند که یک لایه ترکیبی به عمق 20 سانتی‌متر از ریزدانه‌های ساخت و ساز و تخریب و تراشه‌های چوب می‌تواند انتشار بو را به اندازه کافی کاهش دهد. هرست و همکاران (2005) دریافتند که کمپوست MSW دارای راندمان حذف عالی (تا 97٪) برای انتشارات بد بو از محل های دفن زباله است و راندمان حذف با چگالی ظاهری کمپوست افزایش می یابد. لی و همکاران (2017) راندمان حذف کل (100٪) برای هر دو تری متیل آمین و (CH3 ) 2S با استفاده از مخلوطی از توبرمولیت، خاک پوششی محل دفن زباله و قالب کرم خاکی (2:1:1، وزنی بر وزن) گزارش کرد. در مطالعه دیگری، لی و همکاران. (2018) یک پوشش زیستی در مقیاس آزمایشی (خاک: پرلیت: ریخته گری کرم خاکی: کمپوست، 6:2:1:1، v/v) ساخت. راندمان حذف بو برای تمام فصول بالای 85 درصد باقی ماند. کاپانما و همکاران (2014) حذف 100% بو و حذف ≥95% گوگرد کاهش یافته کل را با استفاده از چهار پوشش زیستی مختلف برای محل دفن زباله در کانادا مشاهده کردند. سو و همکاران (2015) همچنین فراوانی نسبتاً بالاتری از باکتری‌ها و متانوتروف‌های تجزیه‌کننده تولوئن را در خاک‌های پوششی زیستی زباله نسبت به خاک‌های پوششی سنتی دفن زباله نشان داد.

مطالعات قبلی به ویژه در مورد حذف محل دفن زباله H 2 S، یک جزء اصلی بو، نگران بوده است ( Xu et al., 2010 ). او و همکاران (2011) ظرفیت جذب H2S خاک زائد پوششی زیستی، خاک توت، خاک پوششی محل دفن زباله و خاک ماسه را مقایسه کرد . آنها به این نتیجه رسیدند که خاک پوشش زیستی زباله بهترین عملکرد را دارد و پس از آن خاک پوششی محل دفن زباله قرار دارد. در مطالعه دیگری، او و همکاران. (2012) نشان داد که خاک پوشش زیستی زباله می تواند تبدیل زیستی سریع تری بین سولفید و سولفات نسبت به خاک پوششی محل دفن زباله ایجاد کند. خو و همکاران (2010) گزارش داد که انتشار H2S در محل دفن زباله به طور موثری توسط مواد پوششی ساخته شده از محصولات زائد انتخاب شده (کمپوست و زباله های محوطه) و خاک های اصلاح شده با آهک زنده و کربنات کلسیم کاهش می یابد . برگرسن و هارستاد (2014) دریافتند که یک ماده فیلتر ساخته شده از مخلوطی از ضایعات آسیاب میله ای و ضایعات پشم معدنی می تواند به دلیل واکنش بین سولفید و فلزات، H2S را تا 98 درصد حذف کند. آنها همچنین پتانسیل کاهش تخمینی بالاتری را برای ضایعات آسیاب میله نشان دادند. عیب مواد پوششی زیستی (مثلاً زباله های زیستی، کمپوست یا لجن) این است که به راحتی تجزیه می شوند. در نتیجه، ممکن است به عنوان پوشش های نهایی ایمن و پایدار نباشند زیرا عمر طراحی شده یک محل دفن زباله معمولاً بیش از چند دهه است ( Wong et al., 2016 ).

ادامه مطلب

مشاهده مقاله

آبگیری و تصفیه گاز با جذب سطحی

آرتور ال. کهل ، ریچارد بی. نیلسن ، در تصفیه گاز (نسخه پنجم)، 1997

سیستم های کانستر و پانل برای تصفیه هوا

مشکل حذف بو با بازیابی حلال تفاوت دارد، عمدتاً به این دلیل که ناخالصی ها در مقادیر بسیار کمتری وجود دارند و معمولاً هیچ تلاشی برای بازیابی ترکیبات جذب شده انجام نمی شود. حجم زیادی از هوا با فشار اتمسفر باید در انواع تجهیزات تهویه مطبوع استفاده شود و افت فشار بسیار کم الزامی است. نیاز به افت فشار، استفاده از بسترهای بسیار نازک کربن فعال را مطلوب می کند. خوشبختانه، بیشتر بخارات بدبو ترکیباتی با وزن مولکولی نسبتاً بالا هستند که به راحتی جذب می شوند و بنابراین می توانند در بسترهای کم عمق حذف شوند. تجهیزات تجاری برای حذف بو از جریان هوا به گونه ای طراحی شده اند که حداکثر سطح صورت را برای عبور هوا در حداقل فضا ایجاد کنند. تجهیزات برای سهولت جایگزینی کربن مصرف شده یکپارچه شده اند و واحدها معمولاً به شکل قوطی های استوانه ای یا سلول های واحد بزرگتر حاوی تخت های مسطح یا راه راه هستند.

الزامات اصلی کربن برای استفاده در تجهیزات حذف بو، ظرفیت بالا و افت فشار کم است. مواد نیز باید بدون گرد و غبار باشد. مشخصات کربن فعال مورد استفاده در تصفیه هوا در جدول 12-33 ارائه شده است . تجهیزات تجاری معمولی در شکل 12-51، 12-52، و 12-53 نشان داده شده است .



مشاهده فصلکتاب کاوش

روشهای از بین بردن بو

جورج وایپیچ ، در راهنمای بو در مواد پلاستیکی (ویرایش دوم)، 2017

11.1 ازناسیون

حذف ترکیبات بدبو در گازهای ساطع شده از صنایع فرآوری لاستیک با ازن زنی انجام شده است . 1 گاز بدبو با مقدار انتخابی هوای غنی شده با ازن پیش مخلوط شد. 1 واکنش اکسیداسیون در حضور یا عدم حضور آب (تر یا خشک) انجام شد. 1 شکل 11.1 تفاوت در نتایج ازن زنی را نشان می دهد. 1 ازن زنی مرطوب مطمئناً مؤثرتر است و هوای کاملاً تمیز تری می دهد (98٪ بو و 97٪ VOC حذف می شود). 1



تصفیه خانه های فاضلاب معمولی در حذف طیف وسیعی از ریزآلاینده ها، مانند داروها، مواد کنتراست اشعه ایکس ، مواد شیمیایی صنعتی و محصولات تبدیل آنها بی اثر هستند. 12 از 30 ریزآلاینده مورد مطالعه، 11 ریزآلاینده هنوز هم پس از ازن زنی قابل شناسایی بودند، اما بیشتر آنها در فیلتراسیون کربن فعال دانه ای بعدی حذف شدند . 12

ادامه مطلب

مشاهده فصلکتاب کاوش

تمیز کردن با حلال ها

جان بی دورکی ، در تحولات در آلودگی و تمیز کردن سطح (ویرایش دوم)، 2008

11.3.1.5.2 استنشاق

بو، ویژگی تقریباً همه حلال ها، اولین خط دفاعی برای انسان است. به طور کلی، انسان می تواند وجود حلال را در سطوح بسیار پایین تر از زمانی که حلال شروع به ایجاد آسیب کند، استشمام کند.

قاعده اصلی این است که اگر بوی حلال را حس کردید، از تجهیزات محافظ برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض حلال استفاده کنید. متأسفانه، قانون اصلی همه چیز را شامل نمی شود. چند استثنا وجود دارد. یکی از مهمترین آنها فرمالدئید است. فرمالدئید یک محرک قوی ، حساس کننده پوست و سرطان زا است. حد مجاز قرار گرفتن در معرض فعلی (PEL) برای فرمالدئید 0.75 ppm و آستانه بو برای اکثر افراد 1 ppm است. تحت هیچ شرایطی نباید از فرمالدئید به عنوان یک حلال تمیز کننده استفاده شود.

11.3.1.5.2.1 اثرات استنشاق حلال

تحریک مجاری بینی ممکن است دومین خط دفاعی در برابر آسیب احتمالی بخارات حلال استنشاقی باشد. در اینجا آسیب از قبل شروع شده است، بسته به ماهیت حلال و فرد آسیب دیده. در یک الگوی شناخته شده، تحریک (یا سمیت دیگر) عموماً در غلظتی تا حدودی بالاتر (حدود 3 تا 10 برابر بیشتر) از غلظتی که بو برای اولین بار در آن تشخیص داده می شود (آستانه بو) رخ می دهد.

افرادی که متوجه تحریک بینی می شوند باید خود را از محیطی که در آن تحت تاثیر قرار گرفته اند دور کنند. به این ترتیب ممکن است از آسیب بافت اضافی جلوگیری شود. تحریک بینی باید همان پاسخی را ایجاد کند که باید بو را تشخیص داد: حذف از محیط مملو از حلال. تحریک بینی نیز ممکن است منادی آسیب جانبی باشد. بخارات حلال که بر مجرای بینی تأثیر می گذارد، اغلب بر بافت چشم تأثیر می گذارد.

تحریک به این معنی است که وسایل حفاظت فردی آنطور که توصیه شده استفاده نشده یا بی اثر بوده است. سردرد ، سرگیجه و حالت تهوع ناشی از استنشاق ممکن است به دنبال داشته باشد. اگر این وضعیت ادامه یابد، باید به دنبال مراقبت های پزشکی بود.

مشاهده فصلکتاب کاوش

کنترل بو در تالاب ها

XL Zhang ، ... RY Surampalli ، در مجله مدیریت محیط زیست، 2013

3.3 فن آوری های بیولوژیکی

روش های فیزیکی و شیمیایی برای کنترل بو پرهزینه و انرژی بر هستند و علاوه بر این، پس از توقف درمان، مشکل بو دوباره ظاهر می شود ( هین، 1964 ؛ ژانگ و همکاران، 2008 ). روش بیولوژیکی روشی برای کنترل بو از طریق ممانعت از تولید بو است که علت اصلی مشکل بو یا انتشار مواد بو است. تنظیم نوع میکروب ها در سیستم اصل اصلی کنترل بو بیولوژیکی است.

3.3.1 کنترل بو با بهبود شرایط هوازی در تالاب

بی هوازی ها مسئول تولید بو هستند. باکتری های کاهنده سولفات (SRB) مانند Desulfovibrio sp.، Desulfobacter sp.، Desulfobulbus sp.، Desulfomonas sp. Desulfomicrobium sp. و Desulfotomaculum sp. در محیط های غنی از سولفات و کمبود اکسیژن رشد می کند ( گیبسون و همکاران، 1993 ؛ تبو و اوبرازتسوا، 1998 ؛ آزابو و همکاران، 2007 ؛ آچا و همکاران، 2011 ؛ ​​شائو و همکاران، 2012 ). SRB سولفات را به سولفید تبدیل می کند و سپس منجر به تولید سولفید هیدروژن می شود . بی هوازی های اسید زا مانند Acetobacterium woodii ، Bacillus halodurans ، Centipede periodontii ، Clostridium hastiforme ، Desulfobulbus elongatus ، Gracilibacter thermotolerans ، Lactobacillus rhamnosus ، Lactobacillus in the lactobacillusmoctica ، و لاکتوباسیلوس روموموکوس هستند تولید بیوگاز از آنجایی که کربن پیچیده را به اسیدهای چرب فرار تجزیه می کنند که این کار باعث می شود بیشتر توسط باکتری های استوژن و متانوژن ها برای تولید متان استفاده شود ( لی و همکاران، 2004 ؛ کیم و همکاران، 2010 ). بنابراین، کنترل رشد بی‌هوازی‌ها و توسعه هوازی‌هایی که مواد آلی را به محصولات معدنی پایدار تجزیه می‌کنند، راهی کارآمد برای کنترل بو خواهد بود ( Zhu و همکاران، 2005 ؛ Ndegwa و همکاران، 2007 ).

هوادهی یکی از کارآمدترین روش ها برای افزایش غلظت اکسیژن برای حفظ شرایط هوازی در تصفیه فاضلاب است . هنگامی که عرضه اکسیژن تا 50 درصد از اکسیژن شیمیایی مورد نیاز بود، می توان به طور موثر از بو جلوگیری کرد ( ژانگ و همکاران، 2006 ). ژانگ و همکاران (2006) از بین بردن ترکیبات خوشبو کننده دو تالاب Waseca و New Richland که مشکلات انتشار بو داشتند را مطالعه کردند. دو راکتور با ارتفاع 91.6 سانتی‌متر و قطر داخلی 15.3 سانتی‌متر برای شبیه‌سازی ساخت تالاب واقعی ساخته شدند و در دمای محیطی بین 15 تا 32 درجه سانتی‌گراد به مدت 90 روز کار کردند. غلظت جامدات در 0.5، 1، 2 و 4 درصد وزنی بر حجم ثابت شد. هوادهی با پمپاژ هوا از طریق راکتورها از پایین با استفاده از پمپ هوا با دبی 1.2 L/s/m 3 با طول هوادهی به ترتیب 0.5، 4 و 16 روز (شمرده شده از روز اول بهره برداری) انجام شد. . نتایج نشان داد که هوادهی تأثیر زیادی بر pH، کل جامدات فرار (TVS)، BOD 5 ، اسیدهای چرب فرار (VFA) و نیتروژن کل کجلدال (TKN) دارد. هوادهی pH را از 7.5 به 8 تا 11 افزایش داده بود و pH بالا می تواند از رشد باکتری های ایجاد کننده بو جلوگیری کند ( Zhu et al., 2001 ). TVS تنها پس از طول هوادهی تا 16 روز کاهش یافت و سرعت کاهش با افزایش غلظت اولیه جامدات (به عنوان مثال، 22٪ کاهش برای غلظت 4٪ مواد جامد، 45٪ کاهش برای غلظت 0.5٪ مواد جامد) و عملکرد کاهش یافت. برای بقیه دوره (90 روز طول هوادهی) نگهداری می شود. VFA مسئولیت اصلی مشکل بو تالاب ها را بر عهده می گیرد. نتایج نشان داد که طول هوادهی بیشتر و غلظت مواد جامد کمتر، کاهش VFA بیشتر رخ می‌دهد. بیشترین کاهش VFA (بیش از 90 درصد) در طول هوادهی 16 روزه برای راکتور غلظت مواد جامد 5/0 درصد مشاهده شد. اسیدهای چرب فرار محصولات واسطه ای هستند که در طی تجزیه میکروبی مواد زائد تولید می شوند ( ژانگ و همکاران، 1997 ). کلید جلوگیری از تولید ترکیبات بو، حفظ تعادل تولید اسیدها توسط باکتری های بومی و مصرف اسیدها توسط متانوژن ها برای تولید متان و دی اکسید کربن است ( Zhu, 2000 ). به طور معمول، بسترها در فاضلاب تالاب به وفور یافت می شوند و بنابراین حفظ تعادل دشوار است، که منجر به تخریب زیستی کمتری از VFA نسبت به تولید VFA می شود و در نتیجه مشکل بو ایجاد می کند. حذف TKN با تغییر طول هوادهی متفاوت بود و زمان هوادهی طولانی منجر به حذف TKN بالا شد ( ژانگ و همکاران، 2006).). این کاهش به دلیل انتشار گازهای حاوی نیتروژن از جمله آمونیاک، اکسید نیتروژن و گاز نیتروژن بود و در میان همه، آمونیاک بیشترین بخش انتشار را به خود اختصاص داد (بیش از 70٪). آمونیاک به عنوان یکی از عوامل بو در نظر گرفته می شود. هنگامی که غلظت TKN در فاضلاب اصلی بالا است، باید از هوادهی برای کنترل بو استفاده شود، یا pH باید کنترل شود (pH تا انتشار آمونیاک کاهش یابد.

با توجه به نیاز انرژی بالای هوادهی کامل برای کنترل بو، هوادهی سطحی که می تواند یک پوشش غنی از اکسیژن محلول در سطح مایع ایجاد کند و از این رو منجر به ایجاد هوازی در لایه بالایی شود، برای کنترل بو گزارش شده است ( ژانگ و همکاران .، 1997 ؛ ژو و همکاران، 2005 ). هنگامی که بوهای تولید شده توسط بی هوازی ها سعی می کنند از سطح مایع خارج شوند، جذب شده و به ترکیبات بی بو تجزیه می شوند و منجر به کاهش انتشار بو می شود. برای دستیابی به کنترل موثر بو، ضخامت لایه هوادهی باید حداقل 6 اینچ باشد و در برخی موارد تا 24 اینچ مورد نیاز است ( Bundy et al., 1998 ; Zhu et al., 2005 ). غلظت اکسیژن محلول (0.3-2.5 mg/L) عامل مهمی در کنترل شرایط هوازی لایه بالایی است ( ژانگ و همکاران، 1997 ؛ ژو و همکاران، 2005 ). با این حال، گزارش شده است که هوادهی با سرعت بالا منجر به انتشار گاز آمونیاک بالا می شود، بنابراین هوادهی سطحی باید در عمل با توجه به شرایط تالاب با دقت انجام شود.

به غیر از هوادهی، رویکردهای دیگری نیز برای بهبود وضعیت هوازی در تالاب ها وجود دارد. یکی از روش‌ها افزودن فعال‌کننده زیستی میکروبی هوازی است که حاوی فاکتورهای محرک رشد میکروبی ضروری است و می‌تواند جامعه میکروبی هوازی موجود را به ظرفیت و کارایی متابولیکی بیشتر برانگیزد و از این رو تولید بو را کنترل کند. فعال‌کننده زیستی معمولاً ترکیب اسید آلی با فرمول علمی است که می‌تواند اکسیداسیون طبیعی مواد آلی را تسریع کند. حاوی اسیدهای معطر (گروه‌های هیدروکسیل متصل به حلقه‌های بنزن، بخش‌های فرعی اسید هیومیک و کاتالیزورهای زیستی)، متابولیت‌های ثانویه که عصاره‌های بیولوژیکی (اسیدهای آمینه، آنزیم‌ها، هورمون‌ها و پلی‌ساکاریدها) و برخی مواد مغذی (درشت مغذی‌ها، ریز مغذی‌ها) هستند. ، مواد معدنی کمیاب، مجتمع های ویتامین). گزارش شده است که یک فعال زیستی تجاری، BIO ENERGIZER، مشکل بوی تالاب 570 هکتاری واقع در ایالات متحده را با موفقیت حل کرده است ( Probiotic Solutions، 2008 ).



چالش های زیست محیطی مانع از کمپوست سازی زباله های جامد زیست تخریب پذیر شهری: یک بررسی انتقادی

یونمی وی ، ... تاکایوکی شیمائوکا ، در منابع، حفاظت و بازیافت، 2017

4.1.2 استراتژی های کنترل بو

4.1.2.1 جلوگیری از بو در طول کمپوست

بوها بدون توجه به مواد آلی اولیه، فناوری های کمپوست سازی و شرایط عملیاتی اتخاذ شده، محصولات جانبی ذاتی کمپوست هستند. با این وجود، تولید بو را می توان با بهینه سازی شرایط توده های کمپوست یا بادگیر کاهش داد . از میان تمام اقدامات ممکن برای پیشگیری از تولید بو، حفظ هوادهی مطلوب از اهمیت ویژه ای برخوردار است، زیرا تشکیل مناطق بی هوازی را محدود می کند و از تولید واسطه های متابولیسم بی هوازی جلوگیری می کند. گزینه‌های کنترل هوادهی سنتی شامل کنترل‌های بازخورد اکسیژن و هوادهی چرخه‌ای روشن/خاموش است. پویولو و همکاران (2010) یک استراتژی کنترل جدید را برای بهینه سازی عرضه اکسیژن بر اساس فعالیت بیولوژیکی پیشنهاد کرد که به عنوان نرخ جذب اکسیژن (OUR) اندازه گیری می شود. Maulini-Duran و همکاران. (2014b) این استراتژی را برای ارزیابی اثرات آن بر تولید VOC اتخاذ کرد و دریافت که در حالی که کنترل کننده OUR هیچ اثر آشکاری بر مهار VOC نشان نداد، مشخصات انتشار VOC حاصل تغییرات کمتری را نشان داد.

در مقایسه با بهینه سازی هوادهی، افزودن مواد حجیم کننده مختلف مانند ساقه ذرت، کاه برنج، کاه گندم، خرده چوب و خاک اره برای جلوگیری از بو موثرتر و کاربردی تر به نظر می رسد، زیرا حجم دهنده ها عملکردهای اضافی تنظیم رطوبت، تعادل مواد مغذی را دارند. بهبود استحکام شمع و افزایش تخلخل برای اکسیژن ( Awasthi et al., 2015 ). ژانگ و همکاران (2013) دریافتند که افزودن ساقه ذرت به زباله های آشپزخانه جدا شده از منبع به طور قابل توجهی باعث کاهش انتشار VSC می شود. علاوه بر ساقه ذرت، کاه برنج به طور قابل توجهی انتشار ترکیبات بدبو گوگرد را کاهش می دهد. علاوه بر این، یک اثر مثبت بر سایر ترکیبات بودار، از جمله VOCs و آمونیاک، شناسایی شد ( Shao et al., 2014 ). در همین حال، یوان و همکاران. (2015) مشاهده کردند که عوامل حجیم تأثیر مثبتی بر کنترل انتشار گازهای بدبو دارند. آنها اثرات افزودن ساقه های ذرت خشک را به عنوان یک عامل حجیم در ترکیب با پیش تصفیه شیمیایی با کلرید آهن برای کاهش انتشار آمونیاک و سولفید هیدروژن در طول کمپوست سازی زباله های آشپزخانه ارزیابی کردند. آنها دریافتند که افزودن ساقه ذرت باعث کاهش انتشار سولفید هیدروژن می شود، مشابه مشاهدات Zhang و همکاران. (2013) ، اما تأثیر کمی بر آمونیاک داشت. با این حال، افزودن کلرید آهن به طور قابل توجهی باعث کاهش انتشار آمونیاک و سولفید هیدروژن شد، در حالی که زباله های آشپزخانه با هر دو ساقه ذرت و کلرید آهن بیشترین کاهش را در تولید آمونیاک و سولفید هیدروژن نشان دادند. صرف نظر از این، هنوز بحث و جدل در مورد اثربخشی عوامل حجیم کننده برای جلوگیری از بو وجود دارد. یانگ و همکاران (2013) دریافتند که افزودن سه عامل حجیم کننده، ساقه ذرت، خاک اره و بستر قارچ مصرف شده به زباله های آشپزخانه هیچ تأثیر آشکاری بر انتشار آمونیاک ندارد. Maulini-Duran و همکاران. (2014a) اثرات تراشه های چوب را بر انتشار گاز در کمپوست سازی زباله های شهری ارزیابی کردند و مشاهده کردند که آنها کمی انتشار VOC را کاهش دادند، اما به طور قابل توجهی انتشار آمونیاک را بدون ارائه هیچ توضیحی افزایش دادند. جدول 2 حجم دهنده هایی را که برای جلوگیری از بو در طول کمپوست استفاده شده اند مقایسه می کند.



چندین مکانیسم اساسی حذف بوی بد بوسیله بیوفیلتراسیون روشن شده است. از آنجایی که بیشتر VOCها محصولات فرآیندهای تخریب بیولوژیکی هستند ( Eitzer, 1995; Schlegelmilch et al., 2005 )، تجزیه بیولوژیکی بیشتر این ترکیبات با سیستم های بیوفیلتراسیون امکان پذیر است. یین و ژو (2009) دریافتند که حذف آمونیاک در بیوفیلترها می تواند به باکتری های اکسید کننده آمونیاک نسبت داده شود که آمونیاک را به نیترات تبدیل می کند. علاوه بر این، محصولات نهایی اکسیداسیون بدبوهای حاوی گوگرد سولفات ها (SO 4 2- )، تیوسولفات ها (S 2 O 3 2- ) و گوگرد عنصری (S 00 ) هستند ( Hort et al., 2013 ).

ادامه مطلب

مشاهده مقاله

مدیریت پایدار و ارزش گذاری زباله های زیست توده با استفاده از کنسرسیوم های میکروبی مصنوعی

شی پنگ ژو ، ... یو-گو ژنگ ، در فناوری منابع زیستی، 2024

3.4 کنترل بو و کاهش انتشار گاز

به دلیل وجود عناصری مانند H، O، F، Cl، S و N، پسماندهای زیست توده جامد باعث انتشار گازهایی مانند ترکیبات آلی فرار (VOCs)، NH 3 و گازهای گلخانه ای در طول ذخیره سازی، حمل و نقل و پردازش می شوند. VOCها شامل اسیدهای آلی، آلدئیدها، ترکیبات گوگردی فرار ، هیدروکربن‌های معطر و ترپن‌ها، بوهای نامطبوعی از خود منتشر می‌کنند که باعث ناراحتی می‌شود. این امر به ویژه در هضم هوازی و بی هوازی پیچیده پسماندهای زیست توده جامد با محتوای آلی/نیتروژن بالا مشهود است. اخیراً، به‌عنوان جایگزین‌های قابل‌اعتماد برای روش‌های تصفیه فیزیکی یا شیمیایی مرسوم برای از بین بردن بو، فناوری‌های اصلی تصفیه بیولوژیکی مانند بیوفیلتراسیون، فیلتراسیون قطره‌ای زیستی و شستشوی زیستی به دلیل شرایط پردازش ملایم و عدم وجود مواد شیمیایی اضافی، به رسمیت شناخته شده‌اند. ثابت شده است که بسیاری از میکروارگانیسم ها دارای توانایی کاهش یا حذف VOC هستند. به عنوان مثال، باکتری هایی مانند Acinetobacter sp. و Alcaligenes sp. به دلیل توانایی آنها در تجزیه آمین ها و اسیدهای چرب فرار ( Rappert and Müller, 2005 )، Pseudomonas putida و Burkholderia sp. در تخریب اسکاتول مهارت نشان می دهد ( Ma et al., 2020 )، در حالی که Thiobacillus thioparus برای کنترل انتشار VSC ها به کار گرفته شده است ( Gu et al., 2018 ). با توجه به پیچیدگی اجزای بو، استفاده از SMC بر خلاف میکروارگانیسم‌های منفرد، مزایای قابل توجهی در بوی‌زدایی از خود نشان داده است که جرقه‌ای تحقیقاتی را در مورد استفاده از SMC به عنوان عوامل بیولوژیکی برای حذف بو داد .

در تصفیه عملی ضایعات زیست توده جامد، انتشار NH 3 معمولاً به تبدیل یون های آمونیوم در شرایط pH و دمای بالا نسبت داده می شود، در حالی که انتشار H 2 S اغلب به دلیل تخریب ترکیبات آلی حاوی گوگرد در شرایط میکرو است. - شرایط اکسیژن یا بی هوازی که به ویژه در کمپوست سازی رایج است. با توجه به اینکه AD در راکتورهای بسته رخ می دهد، دستگاه های کنترل بو بیولوژیکی بیشتر برای کنترل بو در کمپوست استفاده می شوند. میکروارگانیسم‌هایی با قابلیت‌های موثر تخریب بو، نقش مهمی به عنوان کاتالیزور در تخریب بیولوژیکی دارند. به عنوان مثال، سو و همکاران. (2023) یک SMC حاوی Bacillus subtilis ، Bacillus cereus و Schizophyllum commune برای افزایش کارایی درمان بو در یک برج چکنده زیستی ساختند. در نتیجه، برج چکاننده زیستی تلقیح شده با SMC به راندمان حذف 92.43 درصد برای NH 3 و 92.75 درصد برای H2S دست یافت و همچنین پیشرفت های قابل توجهی در حذف متیل مرکاپتان، دی متیل سولفید و دی متیل دی سولفید مشاهده شد. علاوه بر این، انتشار بیش از حد NH 3 منجر به از دست دادن نیتروژن و در نتیجه کاهش کیفیت محصول می شود. گزارش شده است که SMC انتشار NH 3 و از دست دادن نیتروژن را با اصلاح متابولیسم نیتروژن، مانند ترویج نیتریفیکاسیون / نیتریت زدایی و مهار آمونیفیکیشن نیتریت کاهش می دهد ( شان و همکاران، 2021 ). در مطالعات قبلی که فرآیند ترکیب کمپوست بقایای لجن و قارچ را ارزیابی کردند، مشاهده شد که معرفی باکتری‌های نیتریفیک کننده مقاوم به حرارت می‌تواند نرخ تبدیل NH 4 + به NO 3- را افزایش داده و به طور قابل توجهی انتشار NH 3 را تا 30 درصد کاهش دهد و کل را کاهش دهد . از دست دادن نیتروژن تا 11٪ ( ژائو و همکاران، 2020 ). گوو و همکاران (2020a) گزارش داد که افزودن SMC به کمپوست کود خوک، فرآیند اکسیداسیون آمونیاک را ارتقا می‌دهد و منجر به کاهش 31 درصدی انتشار NH 3 می‌شود .

ترکیب افزودنی های شیمیایی می تواند رشد باکتری های نیتریفیک کننده و فرآیند اکسیداسیون را افزایش دهد. زو و همکاران (2023) گزارش داد که یک SMC قارچی حاوی Candida ethanolica E2 و Pichia Kudriavzevii A1 به طور قابل توجهی از آمونیاکاسیون نیتریت در طول درمان درجا زباله های آشپزخانه در هنگام استفاده همراه با بیوچار جلوگیری کرد و در نهایت NH را کاهش داد. 3 را تا 69 درصد کاهش داد. به طور مشابه، SMC متشکل از باکتری های اکسید کننده سولفید با قابلیت اکسیداسیون گوگرد کم ظرفیت برای تلقیح به کمپوست تلاش شده است. حفاظت از گوگرد با اکسیداز گوگرد کارآمد افزایش یافت و منجر به کاهش 49 درصدی انتشار H2S شد ( چن و همکاران، 2022a ). مزارع دام نیز منابع اصلی انتشار بو هستند. علاوه بر NH 3 و H 2 S، گازهای معطر حاصل از کود دامی شامل بیش از صد جزء شیمیایی مانند آمین های فرار، ایندول ها و اسیدهای چرب فرار است ( یان و همکاران، 2013 ). بنابراین کنترل مناسب بوها حتی در زمان نگهداری و حمل کود دامی ضروری است. ماتوسیاک و همکاران (2016) یک SMC متشکل از شش سویه باکتریایی را بر اساس توانایی آنها در کاهش ترکیبات بدبو در کود و فعل و انفعالات متضاد آنها ساختند و محتوای بو در کود 58 تا 73 درصد کاهش یافت.

علاوه بر این، پسماندهای زیست توده جامد اغلب در طی فرآیندهای تصفیه بیولوژیکی تحت فرآیندهای هوازی و بی هوازی قرار می‌گیرند که منجر به تولید گازهای گلخانه‌ای مختلف مانند CH 4 ، CO 2 و N 2 O می‌شود که سهم عمده‌ای در گرمایش جهانی دارند. مطالعه ای که توسط گائو و همکاران انجام شد. (2021) نشان داد که تلقیح SMC حاوی مخلوطی از باکتری‌ها و قارچ‌ها با موفقیت باکتری‌های بی‌هوازی اختیاری و باکتری‌های نیترات‌زدایی را سرکوب می‌کند و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه‌ای را بین 11 تا 54 درصد کاهش می‌دهد. کاهش انتشار گازهای گلخانه ای مانند N 2 O را نیز می توان با بهبود عملکرد تثبیت نیتروژن به دست آورد. لیو و همکاران (2023) دریافتند که تلقیح یک SMC حاوی دو باکتری نیتریفیک کننده مقاوم به گرما نه تنها منجر به تولید جوامع مختلف باکتریایی تثبیت کننده نیتروژن می شود، بلکه باعث افزایش همزیستی بین میکروارگانیسم های اصلی می شود. در نتیجه، TN محصول 14-27٪ افزایش یافت و انتشار NH 3 و N 2 O به ترتیب 25٪ -36٪ و 23٪ -32٪ کاهش یافت. به طور مشابه، ژائو و همکاران. (2023) از طریق کاهش 35 درصدی انتشار تجمعی N 2 O با تلقیح SMC حاوی سه باکتری نیتریف کننده، از دست دادن نیتروژن در کمپوست لجن را کاهش داد.

ادامه مطلب

مشاهده مقاله

انتشار بو از بستر طیور - بررسی خواص بستر، تشکیل بو و انتشار بو از مواد متخلخل

Mark W. Dunlop , ... Richard M. Stuetz , in مجله مدیریت محیط زیست، 2016

4.6 استراتژی های مدیریتی که با تشکیل و انتشار مواد معطر تداخل یا مهار آن از بستر

مطالعات محدودی در مورد استراتژی های مدیریتی انجام شده است که تشکیل و انتشار مواد خوشبو کننده از بستر مرغ را کاهش می دهد. تحقیقات اندکی، در صورت وجود، «خواص فیزیکی و شیمیایی بستر، تکامل گاز، اثرات پرندگان، و همچنین مدیریت و ساختار مرغ گوشتی» را که توسط مایلز و همکاران توصیه شده است، در نظر گرفته اند. (2011a) برای توسعه "راهبردهای کاهش جامع".

بررسی توسط اولمن و همکاران. (2004) بر استفاده از اصلاح کننده های بستر اما بیشتر از منظر کاهش انتشار آمونیاک تمرکز کرد. در بررسی آنها، بحث استراتژی‌های کاهش بو عمدتاً بر روی فن‌آوری‌های تمیز کردن هوا، مه‌پاشی، فیلتر کردن، یون‌کننده، اکسیدکننده و پراکنده متمرکز بود. بوزالاکوس و همکاران (2004) همچنین بر روی فناوری‌های مه‌پاشی همراه با استفاده از عوامل پوشاننده، ضدفعال‌ها، خنثی‌کننده‌ها و عوامل جذب سطحی برای کاهش بوهای موجود در هوا تمرکز کرد. این استراتژی‌های انتهای لوله، بوهای موجود در هوا را هدف قرار می‌دهند و لزوماً نشان داده نشده‌اند که در کاهش تشکیل بو یا انتشار بوها، یعنی منبع بو مؤثر هستند و خارج از محدوده این بررسی هستند. با این حال، آنها تحقیقات و توسعه بیشتر را برای زمانی که استراتژی‌های کاهش بو از بستر ناکارآمد هستند، تضمین می‌کنند. جدول 2 راهبردهای مدیریت کاهش بو و اثرات مورد انتظار را فهرست کرده است.